Topoloxía de rede

Faltan ligazóns internas neste artigo. Por favor, wikifíqueo.

A topoloxía de rede é a disposición física na que se conectan os nodos dunha rede de ordenadores ou servidores.Estes computadores poden conectarse de moitas e moi variadas maneiras.A conexión mais simple é un enlace unidireccional entre dous nodos.Pode-se engadir un enlace de retorno para a comunicación en ambos sentidos.Os cabeis de comunicación modernos normalmente incluen mais dun cabel para facilitar isto, ainda que redes moi simples baseadas en buses teñen comunicación bidireccional nun só cabel.

A topoloxía de rede determina-a a configuración das conexions entre nodos.A distáncia entre os nodos, as interconexions físicas, as taxas de transmisión e/ou os tipos de sinais non pertencen á topoloxía da rede, ainda que poden ver-se afectados pola mesma.

Redes centralizadas

A topoloxía en estrela reduce a posibilidade de fallo de rede conectando todos os nodos a un nodo central.Cando se aplica a unha rede baseada en bus, este concentrador central reenvia todas as transmisións recebidas de calquera nodo periférico a todos os nodos periféricos da rede, algunhas veces mesmo ao nodo que o enviou.Todos os nodos periféricos poden-se comunicar cos demáis transmitindo ou recebendo do nodo central somente.Un fallo na liña de conexión de calquera nodo co nodo central provocaria o isolamento dese nodo respecto aos demáis, pero o resto de sistemas permaneceria intacto.

Se o nodo central é pasivo, o nodo orixe debe ser capaz de tolerar un eco da sua transmisión.Unha rede en estrela activa ten un nodo central activo que normalmente ten os meios para prevenir problemas relacionados co eco.

Unha topoloxía en árbore (tamén coñecida como topoloxía xerárquica) pode ser vista como unha colección de redes en estrela ordenadas nunha hierarquia.Éste árbore ten nodos periféricos individuais (por exemplo follas) que requeren transmitir a e receber de outro nodo somente e non necesitan actuar como repetidores ou rexeneradores.Ao contrário que nas redes en estrela, a función do nodo central se pode distribuir.

Como nas redes en estrela convencionais, os nodos individuais poden ficar isolados da rede por un fallo pontoal na rota de conexión do nodo.Se falla un enlace que conecta con un nodo folla, ese nodo folla fica isolado; se falla un enlace con un nodo que non sexa folla, a sección inteira fica isolada do resto.

Para aliviar a cantidade de tráfico de rede que se necesita para retransmitir todo a todos os nodos, se desenvolveron nodos centrais mais avanzados que permiten manter un listado das identidades dos diferentes sistemas conectados á rede.Éstos switches de rede “aprenderían” como é a estrutura da rede transmitindo pacotes de dados a todos os nodos e entón observando de onde veñen os pacotes resposta.

Descentralización

nunha topoloxía en malla, hai polo menos dous nodos con dous ou mais camiños entre eles.Un tipo especial de malla na que se limite o número de saltos entre dous nodos, é un hipercubo.O número de camiños arbitrarios nas redes en malla fai-nas mais difícis de deseñar e implementar, pero a sua natureza descentralizada fai-nas moi útis.

Un rede totalmente conectada ou completa, é unha topoloxía de rede na que hai un enlace directo entre cada parella de nodos.nunha rede totalmente conexa con n nodos, hai enlaces directos.As redes deseñadas con esta topoloxía, normalmente son caras de instalar, pero son moi fiabeis grazas aos múltipis camiños polos que os dados poden viaxar.Ve-se principalmente en aplicacións militares.

Híbridas

As redes híbridas usan unha combinación de duas ou mais topoloxías distintas de tal maneira que a rede resultante non ten forma estándar.Por exemplo, unha rede en árbore conectada a unha rede en árbore segue sendo unha rede en árbore, pero dous redes en estrela conectadas entre si (o que se coñece como estrela estendida) mostran unha topoloxía de rede híbrida.Unha topoloxía híbrida, sempre se produce cando se conectan dous topoloxías de rede básicas.Dous exemplos comuns son:

· Rede de estrela en anelo, consta de duas ou mais topoloxías en estrela conectadas mediante unha unidade de acceso multiestación (MAU) como hub centralizado.

· Unha rede de estrela en bus, consta de duas ou mais topoloxías en estrela conectadas mediante un bus troncal (o bus troncal funciona como a espiña dorsal da rede).

Mentres que as redes en reixiña atoparon o seu sítio en aplicacións de computación de alto rendimento, alguns sistemas utilizaron algoritmos xenéticos para deseñar redes personalizadas que teñen o menor número posíbel de saltos entre nodos distintos.Algunhas das estruturas de redes resultantes son case incomprensibeis, ainda que funcionan abondo ben.

Podemos considerar tres aspectos pra considerar una toloxía:

1. A topoloxía fisica: é a disposición real das maquinas,dispositivos de rede e cableado na rede.
2. A topoloxía lógica: é a forma na que as maquinas comunicanse a través do medio físico. Os dous tipos máis comuns de topoloxías logicas son:
   1. Broadcast(Ethernet)
   2. Transmision de tokens (Token Ring)
3. A topoloxía matemática: mapas de nodos e enlaces, a menudo formando patrons.

• Os principais modelos de topoloxía son:
  • Topoloxía de bus
  • Topoloxía de anelo
  • Topoloxía de anelo dobre
  • Topoloxía en estrela
  • Topoloxía en estrela extendida
  • Topoloxía en árbore
  • Topoloxía en malla completa
  • Topoloxía de rede celular
  • Topoloxía irregular

Principais modelos de topoloxía

Topoloxía de bus

Topoloxía de bus

A toploxía de bus ten os nodos conectados directamente a un enlace e non ten ningunha outra conexion entre nodos.Fisicamente cada host está conectado a una fío común,o que da lugar a que poidan comunicarse directamente,aunque a ruptura do fío pode facer que os hosts queden desconectados.

A topoloxía de bus permite que os dispositivos da rede poidan ver todas as sinales dos demas dispositivos, o que pode ser ventajoso si se desexa que os dispositivos obteñan esa información. Sin embargo pode representar unha desventaxa,xa que é común que se produzcan problemas de tráfico e colisions,que pódense paliar segmentando a rede en varias partes.

É a topoloxía máis común en pequenas LAN, con hub o switch final en un dos séus extremos.

Topoloxía de anel

Topoloxía de anelo

Unha topoloxía en anelo componse de un solo anelo cerrado formado por nodos e enlaces,no que cada nodo esta conectado unicamente cos dous nodos adyacentes.

Os dispositivos conéctanse directamente entre eles por medio de fíos nos que se denomina una cadena margarita. Pra que a información poida circular,cada estación debe transferir a información a estación adyacente.

Topoloxía en anel dobre

Unha topoloxía en anel dobre consta de dous aneis concéntricos, onde cada host da rede está conectado a ambos aneis, aínda que os dous aneis non están conectados directamente entre eles. Este segundo anel conecta os mesmos dispositivos para incrementar a confiabilidade e a flexibilidade da rede.

A topoloxía de anel dobre actúa como se se tratase de dous aneis independientes, dos que se usa soamente un por vez.

Topoloxía en estrela

Topoloxía de estrela

Esta topoloxía ten un nodo central desde o que irrádianse todos os enlaces hacia o resto dos nodos. Pol o nodo central,xeralmente ocupado por un hub,pasa toda a información que viaxa pola rede.

A ventaxa principal é que permite que os nodos comuníquense entre eles de manera conveniente. A desventaxa é que si o nodo central ten unha averia,averíase toda a rede.

Topoloxía en estrela extendida

A topoloxía en estrela extendida é como a topoloxía en estrela,con a diferencia de que cada nodo que conectase co nodo central tamén é o centro de outra estrela.Xeralmente, o nodo central está ocupado por un hub o switch,e os nodos secundarios polos hubs.

A ventaxa disto e que o cableado é máis corto e limita a cantidade de dispositivos que débense interconectar con cualquier nodo central.

Topoloxía en árbore

Topoloxía en árbore

Esta topoloxía e similar a topoloxía en estrela extendida,salvo que non ten nodo central. En cambio, un nodo de enlace troncal, xeralmente ocupado por un hub o switch, desde o que se ramifican os demáis nodos.

O enlace troncal é un cable con varias capas de ramificacions, e o fluxo da información é xerárquico. Conectado no outro extremo o enlace troncal xeralmente encóntrase o host servidor.

Topoloxía en malla completa

Topoloxía en malla completa

Cada nodo se enlaza directamente cos outros nodos. A ventaxa é que, como cada todo conéctase directamente os demás,creando unha conexion redundante,si algún enlace deixa de funcionar,a información podo circular a través de cualquier cantidad de enlaces hasta llegar a destino. Ademais,esta topoloxía permite ca información circule por varias rutas a través da rede.

A desvantaxe física principal é que so funciona con unha pequena cantidade de nodos,xa que do contrario a cantidade de medios necesarios pra os enlaces, e a cantidade de conexiones cos enlaces tórnase abrumadora.

Topoloxía de rede celular

Topoloxía de rede celular

A topoloxía celular está composta por áreas circulais o hexagonais,cada unha das cuales ten un nodo individual no centro.

A ventaxe deste tipo de topoloxía é que non existe ningún medio tanxible aparte da atmosfera terrestre o do baleiro do espazo exterior (e dos satélites).As desventaxas son que as señais se encuentran presentes en cualquier lugar da celda e, de ese modo, poden sufrir disturbios e violacions de seguridade.

Como norma, as topoloxías basadas en celdas intégranse con outras topoloxías,xa sexa que usen a atmosfera ou os satélites.

Topoloxía irregular

Neste tipo de topoloxía non existe un patrón obvio de enlaces e nodos. O cableado non sigue un modelo determinado; dos nodos salen cantidades variables de fíos. As redes que se encontran nas primeiras etapas de construción, o se encontran mal planificadas, a meudo conéctanse desta maneira